| |
 |
Lekker in d'r vel
19 maanden
|
31 Maart 2010 | 23:02:39
|
Het gaat super met Lieke. Ze zit lekker in d'r velletje. En dat is aan alles te merken. Lekker vrolijk, ontzettend veel babbelen (vooral als ze thuis is) en aan het ontdekken. Dat babbelen is echt zo leuk. Ze vertelt in alle klanken en toon hoogtes hele verhalen, compleet met alle gezichtsexpressies erbij. Maar waar ze het dan over heeft?? Geen idee, maar we babbelen maar lekker terug en dat vindt ze helemaal leuk. Samen een boekje lezen of kijken naar plaatjes en dan elke keer weer horen wat dat dan is, is haar favoriet.
Sinds kort hebben we een dvd van K3 (oude versie, maar daar heeft zij natuurlijk geen weet van). Daar kijkt ze graag na. En voor je het weet, gaan de heupen los en de armen in de lucht. En draait ze rondjes door de kamer. Ze is er dus ook achter dat als ze dat te veel achter elkaar doet, ze door de duizeligheid op de grond beland. Zo schattig, dat 'dansen'!
Vorige week waren we naar het consultatiebureau. Het enige wat werkelijk getest werd was het beroemde blokkendoosje (vormenstoof). Er werd haar voorgedaan wat de bedoeling was, ze moest dus een blokje door het passende gaatje doen. De arts haalde het eerste blokje te voorschijn door het klepje omhoog te tillen en deed het even voor. Lieke kreeg daarna het blokje en..... tilde het klepje op en gooide het in het bakje. Tot drie keer toe!! Ik moest inwendig zo lachen, deed me denken aan die reclame. Zo van; waarom moeilijk doen? Toen ik het klepje vast hield, deed ze het keurig door het juistje gaatje. Ze werd overigens helemaal goed gekeurd. Had eerlijk gezegd ook niet anders verwacht.
De komende tijd hebben we weer veel leuke dingen op het programma staan. Naar feestjes en blijven slapen, Lieke gaat nog uit logeren bij opa en oma in Hattemerbroek (en wij met z'n tweetjes een weekendje weg, voor het eerst twee nachten zonder haar), slapen bij vrienden etc. Dus veel van huis weg. Gelukkig is ze het gewend, en nemen we gewoon heel haar (en ons) hebben en houwen mee.
Half maart hebben we een fotoshoot van Lieke laten maken. De fotograaf kwam bij ons thuis en dat was heel prettig. Ze (de fotograaf Margo) deed het hardstikke leuk en heeft hele mooie foto's van Lieke gemaakt. We zijn er heel blij mee! Hieronder twee voorbeelden.
|
|
|
|
|
Kapper
16 maanden
|
29 Januari 2010 | 21:03:02
|
Vandaag was het eerste kappers bezoekje. Stukje er vanaf, want we noemde haar steeds vaker Bolletje Peenhaar (vooral 's ochtends als ze net uit bed is). Niet dat het zo lang is, maar het zat gewoon niet meer. Dus naar de kapper. En dat viel reuze mee. Geen gesputter of moeilijk doenerij, zelfs de tondeuze in d'r nek en de föhn vond ze niet erg. Ze vond het eigenlijk wel interessant. In het fotoalbum zet ik wat before/after foto's.
Lieke is de afgelopen tijd helaas ook weer even ziek geweest. En dit keer was het een buikvirus wat zo besmettelijk was dat wij èn de visite (die toevallig dat weekend hier waren), ook ziek werden. Maar voor haar vond ik het nog het ergst, eigenlijk. Drie keer midden in de nacht overgegeven en daarna diarree. Vervelend. Gelukkig duurde het maar een paar dagen en was ze daarna weer de oude. Al hoewel ik wel merk dat ze wat betreft het lopen toch even een (figuurlijk) stapje terug heeft gedaan. Maar ja, lopen kan ze haar hele leven nog en evengoed begint ze nu al weer een inhaalslag te maken.
Vorig weekend zijn we een weekendje weg geweest, samen met vrienden. Was erg leuk, vooral omdat er zelfs op Texel (waar we waren) sneeuw lag. Heel bijzonder om, als het sneeuw ligt, naar het strand te gaan. Dat kan natuurlijk thuis ook wel, maar op de één of andere manier doen we dat niet zo gauw. Tijdens het weekend heerlijk gerelaxt. En dat gold voor Lieke ook, ze heeft veel slapen, en verschrikkelijk veel lol gehad.
Ze vindt het trouwens ook erg leuk om te helpen met van alles en nog wat. Bijvoorbeeld de was in de droger doen, meehelpen met de tafel dekken etc. Toch handig, zo'n kleine hulp in het huishouden. Maar of het er nu sneller van gaat? Maar gezellig is het wel.
|
|
|
|
Lopen!
16 maanden
|
10 Januari 2010 | 21:21:49
|
Dat is lang geleden! De vorige keer schreef ik over het kruipen, nu loopt ze al kleine stukjes. Elke dag weer een stukje verder dan de vorige dag. Ze gaat echt als een speer. En stoer dat ze het vindt!! En wij ook, natuurlijk. 
Op mijn hyves staat een filmpje met haar eerste stapjes en een week erna. Dan zie je direct al het verschil. Het eerste filmpje is gemaakt op tweede kerstdag. Met kerst moesten we regelmatig terugdenken aan de vorige kerst. Toen was Lieke nog een kleine baby, nu al een dreumes. Wat een verschil zeg! De feestdagen waren leuk, maar lijken nu al weer lang geleden.
En dan die sneeuw die er nu al weken ligt, heerlijk! Lekker wandelen in het bos (best zwaar, ploegen met zo'n kinderwagen). Gelukkig toch nog een slee weten te bemachtigen. Dat gaat stukken beter. Lieke vindt het prachtig, sleeën. Als het maar hard gaat. Dan ligt ze helemaal in een deuk. Ik heb alleen niet meer zo'n bereconditie, dus hardlopen door de sneeuw hou ik niet lang vol.
Ondertussen is ze ook her en der wezen logeren. Ze begint nu door te krijgen dat ze ergens anders te bed wordt gelegd. En soms vindt ze het opeens niet meer zo leuk, en begint ze te protesteren. Zodra we maar weg zijn als ze weer wakker wordt, gaat het wel goed. We krijgen haar eigenlijk altijd terug met de opmerking dat ze zo makkelijk en lief is. En zo lekker slaapt en eet. Gelukkig maar. Maar nog steeds is één nachtje echt genoeg, voor ons dan. Ik krijg dan een soort van omgekeerde heimwee, en wil haar eigenlijk na de tweede dag al weer lekker vasthouden en knuffelen.
Ze is heel erg bezig met zwaaien, knuffelen en kusjes geven. Dat deed ze al langer, maar nu bewuster. Nou ja, bewust...vanochtend in het zwembad wou ze een een vrouw naast ons een kusje geven nadat ze ons een kusje had gegeven. Ze zei iets over kusjes geven en toen was zij (een totaal onbekende) bijna aan de beurt! Ook niet helemaal de bedoeling natuurlijk. Maar wel heel schattig!
Klimmen en klauteren wordt ook iets van de komende tijd, denk ik maar zo. Soms wordt ze boos als ze te trap opgetild wordt. Ze kan namelijk ook zelf de trap opklimmen. En dat is natuurlijk veel leuker. Nog even en het lukt haar om op de bank te klimmen. Die is nu nog net iets te hoog, maar over een tijdje waarschijnlijk niet meer. En dan kunnen we echt achter haar aan gaan vangen!
|
|
|
|
Ze gaat als een speer!
14 maanden
|
06 November 2009 | 22:18:08
|
Het lijkt wel dat elke keer als ze weer (een beetje) ziek is geweest, direct daarna een snelle ontwikkeling door gaat. Na lang niet gekropen ze hebben, en al begon te kontschuiven, is ze nu dan toch eindelijk gaan kruipen. Op de officiële manier zeg maar. Dat gaat natuurlijk een stuk sneller dan alleen op je kont hupsen...
Ze is ook druk met achter haar karretje/poppenwagen lopen en er zelf op klimmen en afklauteren. Dat laatste gaat nog wel eens mis. We zijn natuurlijk niet altijd in de buurt om in te kunnen grijpen (haar te grijpen) en ja, dan belandt ze wel eens plat achterover. Dat is natuurlijk niet zo leuk, maar ja, ook dit leert ze dus met vallen en opstaan.
Haar kiesjes beginnen nu ook door te komen. Twee zijn er echt door, een paar anderen staan op springen. Dat ziet er wel pijnlijk uit, als ze op springen staan. Ik ben blij dat ik me dat niet meer kan herinneren van vroeger.
Maar wat is het een schatje zeg! Ze kan je ook zo lekker om je nek vastpakken als je haar optilt. En kusjes geven (zichzelf kusjes geven in de spiegel is nu ook een dagelijks ritueel geworden). Ze is dus ook behoorlijk gek met haarzelf. Ook lacht ze elke dag. Zouden we allemaal een voorbeeld aan moeten nemen 
Ze kan ook zo heerlijk schaterlachen, dan hou je het zelf ook niet meer droog. Heerlijk!!
Ze is nog steeds een slaapkopje, minimaal twee slaapjes (van 1,5 uur) per dag, soms zelfs drie! Al hoewel ze nu soms ook met een uurtje zomaar wakker kan worden. Op het kinderdagverblijf gaat het ook heel goed. Na een periode van moeilijk afscheid kunnen nemen in de morgen, zwaait ze me nu vrolijk weg. En als ze weer op gehaald wordt, moeten we eerst even met haar spelen. Dan brabbelt ze een eind weg, alsof ze even wil uitleggen hoe het daar is. Want kletsen kan ze ook als de beste. Alle klanken gebruikt ze, meestal met aardig wat spuug en gepetter, en serieuze blikken. Vooral richting haar speelgoed, aan tafel en 's ochtends in bed. Haar non-verbale communicatie is echt een sterk punt. Iedereen weet eigenlijk direct wel wat ze bedoeld. En dat scheelt een hoop frustraties. Als ze tenminste op d'r wenken wordt bediend  .
|
|
|
|
Weerstand opbouwen
1 jaar!!!
|
09 Oktober 2009 | 20:24:59
|
Lieke is de afgelopen tijd weer druk geweest met haar weerstand op pijl te krijgen.... En dat is denk ik goed gelukt! Ze was dus weer ziek. Ik zeg weer, omdat dit niet de eerste keer is (en waarschijnlijk ook niet de laatste keer). Het begon op een zondagavond. Koorts, huilen, zweten, en niet kunnen slapen. De dagen erna was ze overdag koortsvrij, maar 's ochtends, 's avonds en 's nachts was het andere koek. Regelmatig boven de 39 graden. Overdag nauwlijks eten (bijna niets, alleen de lekkere dingen zoals een toetje -gaat er natuurlijk altijd wel in-). Nu raken we niet gauw in de stress, maar toen ze de nacht van woensdag op donderdag begon te ijlen, vonden het echt niet fijn meer. Omdat ze wat vreemd huilen ging ik naar haar toe, maar kreeg geen contact met haar. Uit bed gehaald, maar nog steeds geen reactie. Pas na een poosje 'was ze er weer' en keek ze ons weer echt aan. Een beetje verward, zo van wat doe ik nu uit bed, maar daarna ook direct ook weer zo van 'gezellig!'. Ze was wel vreselijk moe, dus weer rustig teruggelegd en gelukkig viel ze weer in slaap. Maar zelf ben je daarna dan wel erg gespitst op elk geluidje. De volgende ochtend toch maar even langs de huisarts. Hij stelde me weer een beetje gerust en gaf aan dat het zeer waarschijnlijk een virus was. En dat ze dus gewoon moet uitzieken. En hij vertelde dat het ijlen inderdaad even schrikken is, maar niet gevaarlijk. Dat komt meer voor bij kleine kinderen die hoge koorts hebben.
Vrijdag en het weekend ging het al weer een stuk beter met haar. En nu... is ze weer de oude. Weer helemaal vrolijk, gezellig en lief. Ook op het kinderdagverblijf gaat het goed. Ze vermaakt zich daar zo heerlijk. Ze gaat echt als een speer. Kruipen vindt ze nog steeds niet leuk om te doen en mijd ze dus ook. Ze loopt zelf achter haar poppenwagen, rijdt rond op haar Winnie de Pooh auto en crosst rond in haar loopkarretje. Wat ze het liefst doet, is aan de hand lopen. Maar dat kan natuurlijk niet altijd. Ook loopt ze zelf langs te tafel en bank en trekt ze zichzelf op in de box. En zelf eten met een vork of lepel en drinken uit een bekertje vindt ze heeeel interessant.
Wat ook zo grappig en schattig is, is dat ze heel bewust kusjes geeft. Alleen aan bekenden of andere kindjes. Zo lief!!
|
|
|
|
Hiep hiep hoera!!
1 jaar!!!
|
05 September 2009 | 21:12:34
|
Jippie!! Lieke is 1 jaar geworden! Maandag 24 augustus was het dan zo ver. Wat is dit jaar voorbij gevlogen, niet normaal meer. En wat lijkt het dus nog zo kort geleden dat ze voor het eerst in onze armen lag. Ons klein hummeltje, nu al weer een heuze dreumes.
Op haar verjaardag werd ze met koorts wakker. Zul je net altijd zien.... lange tijd niets aan de hand geweest, en nu.... Zo sneu. Zelf had ze niet zoveel plezier als anders, maar wat wil je ook met bijna 39 graden koorts. Wij volwassenen zouden op bed liggen zielig liggen zijn, maar zij ging wel lekker spelen met d'r nieuwe speelgoed. En veel, heel veel slapen tussendoor.
En wat is ze verwend. Zo ontzettend veel moois gekregen. Ze kan soms gewoon niet kiezen waar ze als eerste mee aan de slag wil.
Ze is druk bezig met stapjes doen. Aan twee handjes stapt ze al heel stoer en soms ook behoorlijk snel weg. Kruipen doet ze alleen in de achteruit en rondjes, of als een rups vooruit (sinds vandaag). Dan neemt ze de echte kruiphouding aan, gaat van achteren kruipen, maar vergeet dan haar handen vooruit te zetten, waardoor ze weer naar beneden valt. Maar wel een stukje naar voren.. Dus er zit vooruitgang in!
Wat ze nu ook steeds meer krijgt, is dat ze alles zelf wil doen. Dus zelf met de lepel gaan lepelen en het eten naar binnen werken. Gaat niet echt zoals het moet, maar het lukt haar met wat hulp wel. En dat vindt ze reuze interessant. Ook papa en mama hapjes voeren, dus de rollen eens omdraaien, is erg ook leuk!!!
|
|
|
|
Wat gaat ze hard!
Elf maanden
|
04 Augustus 2009 | 20:12:29
|
We zijn net terug van vakantie. Twee weken in de Belgische Ardennen, in een luxe vakantiehuis. Samen met vrienden en hun kids (13 maanden en 2,5 jaar). We hebben er van genoten. Van de rust, het 'niets moeten', de omgeving, de uitstapjes en van elkaar. Wat is het leuk om die kids met elkaar te zien spelen, met elkaar 's avonds Bumba kijken en daarna met elkaar in bad. Hele rituelen ontstonden er, waar ze zichtbaar van genoten.
En wat hebben we makkelijke kinderen, als we zo hier en daar eens om ons heen keken. Geen gejengel, gezeur, en moeilijkdoenerij. Ze hebben zich overal voorbeeldig gedragen. Voor zo ver je er van je jongste twee hier al over kunt spreken, want daar zijn ze zichzelf natuurlijk nog niet bewust van. Maar voor ons wel zo prettig .
En wat heeft Lieke veel geleerd (soms gekopieerd) van de jongens. Niet normaal meer. Ze kan nu naast het ja knikken, ook nee schudden, net doen of ze iemand belt, zelf gaan staan en stapjes zetten. Kruipen vindt ze nog steeds niet nodig en leuk, maar stapjes zetten des te meer. Je kunt haar op dit moment niet blijer maken dan haar handjes vast te houden, zodat ze lekker kan wegstappen. En ze heeft er heel veel klanken bij geleerd, de laatste tijd. Haar tandjes gaan ook als een speer, nummer 6 is al door.
Gisteren zijn we samen met haar naar het consultatiebureau geweest. Ze is weer helemaal goedgekeurd. Ze weegt nu 9440 gr. en is 71,5 cm. lang. Helemaal goed volgens de curve. Een lekkere, gezonde, Hollandse meid volgens de arts!
Deze week zijn we nog vrij en gaan we (naast de klusbezigheden) ook nog lekker weg. Vandaag boodschappen gedaan op de fietst (25 min. naar het dichtsbijzijnde dorp waar verschillende winkels zijn), wat al een feestje is voor Lieke. Het wordt nog heel mooi weer, als je de berichten mag geloven  . Dus dat wordt natuurlijk naar het strand gaan! Heb er nu al zin in.
|
|
|
|
Bye bye maxi cosi
Elf maanden
|
08 Juli 2009 | 12:17:38
|
Er is een babyhoofdstukje afgesloten; namelijk dat ze in de maxi cosi kon. Sinds een paar weken zit ze nu heel parmantig in het "grote" autostoeltje. Ze kan dus vooruit en naar buiten kijken tijdens het rijden. En dat vindt ze prachtig! Niet dat ze alles meemaakt, want op langere afstanden slaapt ze (gelukkig) erg graag.
Afgelopen weekend zijn we van vrijdag tot en met maandag bij opa Kees en oma Gerda geweest, in Hattemerbroek. Dit in verband met een vriendenuitje wat wij dit jaar organiseerden. Was erg leuk, gezellig en sportief (waterskiën en wakeboarden). Het weer zat erg mee, dus dat was erg fijn!! We hebben erg veel lol gehad.
Lieke hadden we natuurlijk (als enige van alle stellen) meegenomen. Zij kon fijn bij opa en oma zijn, terwijl wij druk waren met de voorbereidingen enzo. Ze vond alles prima. Soms wel wat verwarrend, dan waren we er wel en daarna weer niet... Maar zodra we 'uit beeld' waren, wilde ze ook niet persé bij ons zijn en vond ze het allemaal wel goed. Met oma naar overgrootoma geweest, tantes en een oom die op visite kwamen, vrienden die haar ook nog even wouden knuffelen, lekker in het opblaasbadje in de tuin poedelen, mee wandelen in de bossen.... je leest het al, ze is (ook druk) geweest. En alle aandacht was natuurlijk weer welkom. Lieke lacht iedereen tegemoet!
|
|
|
|
Uit logeren, weekendje weg
Negen maanden
|
10 Juni 2009 | 22:42:23
|
De laatste maand zijn we veel op sjouw geweest met Lieke. Ook is ze voor het eerst echt wezen uit logeren, bij oma Gerda en opa Kees. Ze werd thuis opgehaald, plus alle spullen. Gelukkig hebben mijn ouders een grote auto met laadbak (Toyota Tundra), die dan ook helemaal vol was. En natuurlijk was er weer te veel mee. Ik had zelfs een lijstje gemaakt van wanneer ze normaal gesproken eet, drinkt en slaapt..een soort van "gebruiksaanwijzing" zeg maar. Niet dat ik verwacht had dat ze haar normale ritme zou aanhouden, maar voor het geval dat... Het was maar één nachtje, en dat was voor ons ook net genoeg. We hebben maar één keer gebeld om te vragen hoe het ging. Goed hè? En toen we haar de volgende dag kwamen halen was ze helemaal blij (en wij ook).
Ze komt nu in de eenkennigsheidsfase of verlatingsfase. Het is maar hoe je het bekijkt. Ze herkent nu wel veel mensen dus de eenkennigheid zal wel mee vallen. Maar als ze te snel wordt opgetild door iemand anders dan door mij of Ray, is het mis. Eerst kijkt ze dan met zo'n pruil lipje en als ik dan niet ingrijp (haar weer overneem) kan het aftellen beginnen tot het alarm afgaat. Het zal wel een fase zijn die van zelf weer overgaat.
Vorige week zijn we weer even bij de huisarts geweest. Had een doorverwijzing van het consultatiebureau. Ze heeft een extra bilplooi aan één kant, wat kan duiden op heupproblemen. We kregen een doorverwijzing om een röntgenfoto te laten maken. Dat is dinsdag gebeurd. Nou ja, er is eerst een echo gemaakt, waar uit bleek dat er geen aanleiding was om een foto te maken. Goed nieuws dus. Ook heeft ze bij mooi weer vaak last van een allergische reactie. Hierover moet ik de huisarts nog even terugbellen. Ze wou het nog even overleggen. Gelukkig heeft ze de laatste dagen geen last gehad (jeuk/traanogen, loopneus en rode vlekken in het gezicht), dus misschien komt dat ook wel weer goed. Ook dit weekend, tijdens het weekendje weg op de camping, heeft ze geen last gehad. We konden met z'n drietjes in de caravan van oma Ineke en opa Herman verblijven. Dat was wel erg relaxt. Lekker veel gewandeld en veel geslapen.
Wat betreft haar ontwikkelingen; ze gaat als een speer! Tand nummer drie is zichtbaar en ze wil erg graag staan! Zo grappig toen ze voor het eerst stond! Ze lacht altijd wel erg veel en graag, maar als ze staat, straalt ze ook echt van oor tot oor. En is ze klaar om alle complimentjes en de oh's en ah's in ontvangst te nemen. Ze kan natuurlijk nog niet zonder hulp staan, maar is erg druk aan het oefenen met haar evenwicht.
|
|
|
|
Update
Acht maanden
|
15 Mei 2009 | 21:24:32
|
Lieke begint steeds meer haar eigen persoonlijkheidje te ontwikkelen. We weten nu bijvoorbeeld heel goed wat ze leuk vindt, wat niet, wat ze lekker vindt en vies, hoe ze gaat reageren op bepaalde situaties etc. Eten met stukjes vindt bijvoorbeeld om van te huilen (letterlijk en figuurlijk). Daar begint ze eerst echt van te kokhalsen (koren, zoals ze hier in West-Friesland zeggen, ben ik achtergekomen). Dat gaat zo ver, dat het soms lijkt of ze stikt. Niet echt leuk dus. De 'vanaf 8 maanden potjes' avondeten worden dus eerst nog gepureerd. En brood eten wil ze eigenlijk alleen als het vooraf in de melk is gedoopt en dus doordrenkt is. Ach ja, stukjes en droog brood komen later wel.
Ook heeft ze heel veel verschillende gezichten. Over het algemeen kijk ze heel onschuldig, lacht ze veel, maar ze kan nu sinds kort ook heel ondeugend kijken. Dat doet ze vooral aan tafel, tijdens het eten. Bijvoorbeeld vlak voordat ze met volle mond opeens heel veel geluid gaat maken en alles er met veel lawaai weer uitspettert. Is in het begin heel grappig, maar als je je eigen ogen en gezicht voor de zoveelste weer spettervrij moet maken, wordt het wat minder. Dus; lach inhouden en met een serieus gezicht laten blijken dat dat niet de bedoeling is. En dan moet je haar gezicht eens zien, zo van; was dat niet grappig dan?? Ik vond van wel!! Een lol dat ze dan heeft. En wij natuurlijk stiekem ook ;)
Wat ze nu ook doet is, als ze contact met iemand heeft, haar hoofd zo schuin houden dat haar oor haar schouder raakt. En daar dan ook heeeel lief bij lachen. Dat contact maken is wel iets bijzonders van haar, vinden we. Sinds kort dragen we haar regelmatig in de Baby-Björn (Inge en Pat, bedankt ook namens Lieke ;)). Daarin heeft ze helemaal makkelijk de mogelijkheid om oogcontact te maken. Er dat doet ze dus volop!
Ook vindt ze het leuk om op de foto te komen of gefilmd te worden.
Gefotografeerd worden overkomt haar nogal vaak. De teller van onze camera staat nu, sinds de aanschaf in december, op 1345 stuks. En ik durf gerust te wedden dat er daarvan maximaal een paar tiental stuks zijn waar Lieke niet op staat. En ik heb zo het vermoeden dat voordat ze één wordt, we ruim over de 2000 komen!
|
|
|
|
|
|
